Μέσω της ακόλουθης ανακοίνωσής της, η διοίκηση της ΑΕ Λευκίμμης αντικρούει τους ισχυρισμούς των Κοζανιτών περί παροχής άσχημης φιλοξενίας στην φιλοξενούμενη ομάδα, στον κυριακάτικο αγώνα που έγινε στο νησί:
«Το ηθικό αξίωμα που απαιτεί, από τον κατ’ όνομα, αντίπαλο όποιου επιπέδου και ιδιότητας, να ξέρει όχι μόνο να νικά αλλά και να χάνει, αποτελεί για τον αθλητισμό και τους αγωνιστικούς χώρους πρώτη προτεραιότητα.
Αντίθετα, όταν το όνομα προέλευσης, η οικονομική επιφάνεια, η βαθμολογική διαφορά και άλλα σχετικά οδηγούν σε συμπεριφορές ακραίας αλαζονείας και έπαρσης, εύκολα μπορεί και να γίνει αποδεκτό και το δόγμα ” ο σκοπός αγιάζει τα μέσα ” ή με άλλα λόγια ” ότι και να γίνει εμείς θα κερδίσουμε “.
Κρίμα! Ο σύλλογος μας ήρθε από χαμηλά, συνήθισε στην αξιοπρέπεια της ανέχειάς του και η έντιμη αγωνιστική διαδρομή του τον έφερε τώρα να παλεύει για την παραμονή του στη κατηγορία , μακρυά από τις οποίες ίντριγκες ή και αθέμιτους τυχόν, διαγκωνισμούς και μεθοδεύσεις για την εξασφάλιση νίκης ή πρωτιάς.
Για την Αθλητική Ένωση Λευκίμμης η μόνη πρωτιά που διαχρονικά και ομολογουμένως καμαρώνει είναι αυτή της μαζικής προσέλευσης των φιλάθλων της στους αγώνες.
Διανύουμε ήδη την 5η χρονιά στη Γ Εθνική και διεκδικούμε, έστω και άτυπα, την αναγνώριση ως μιας από τις πιο φιλόξενες και αθλητικές έδρες.
Ενδεικτικά και ως απάντηση στις ανάξιες διάψευσης αιτιάσεις των φιλοξενούμενων , αναφέρουμε ότι στην περίοδο που διανύουμε (17η αγωνιστική) κανένας ποδοσφαιριστής μας δεν δέχθηκε κόκκινη κάρτα και στον εν λόγω αγώνα ένας μόνο είδε την κίτρινη.
Υποδεχτήκαμε στο χώρο μεγάλο αριθμό φιλάθλων της Κοζάνης που ήρθαν με ξεχωριστό εκδρομικό λεωφορείο και με ιδιωτικά αυτοκίνητα, άπλωσαν δύο μεγάλα πανό τους μέσα από τα κιγκλιδώματα , στήριξαν με συνθήματα την ομάδα τους και έμειναν στο χώρο (ελεύθερο, ανοικτό, απερίφραχτο) μέχρι το τέλος της συνάντησης και ακόμα παραπέρα, χωρίς να τους πλησιάσει κακότροπα, βρίσει, απειλήσει ή ακόμη και ειρωνευτεί κανένας από τους αποχωρούντες ντόπιους φιλάθλους.
Κρίμα! Είναι άδικο, ανέντιμο και δείγμα δειλίας ο αντίπαλος την έντιμη και δίκαιη ήττα του, αλλά να προσπαθεί -εκμεταλλευόμενος το αυστηρό πνεύμα και γράμμα του πρόσφατου Νόμου για την οπαδική βία – να κερδίσει με αστήρικτα ψευδή ότι έχασε στον αγωνιστικό χώρο.
Το διοικητικό συμβούλιο της ΑΕΛ μας, μερίμνησε όπως απαιτεί η αθλητική παράδοση και όπως κάνει πάντα, για την υποδοχή, τη στοιχειώδη φιλοξενία των αντιπάλων και την αδιατάρακτη διεξαγωγή του αγώνα.
Λυπούμαστε μόνο γιατί και στην περίπτωσή μας φαίνεται να ισχύει η παροιμία που λέει ότι << Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια>>.
Επιμέλεια: ΕΛΙΝΑ ΝΕΡΗ
