Σε επιτυχή επέμβαση υποβλήθηκε ο αθλητής της ανδρικής ομάδας χάντμπολ του Φαίακα, Άγγελος Τσίλης. Επ αυτού του γεγονότος η Διοίκηση του σωματείου εξέδωσε ευχητήριο δελτίο Τύπου, ενώ ο Τσίλης με την σειρά του ευχαριστεί τον σύλλογο του που ανέλαβε εξ ολοκλήρου τα έξοδα της επέμβασής του , ενώ στην συνέχεια κάνει λόγο – μεταξύ άλλων- για τις υποβαθμισμένες αθλητικές εγκαταστάσεις και την έλλειψη υποδομών
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΦΑΙΑΚΑ
Προεδρος και μέλη ΔΣ εύχονται περαστικά στον αθλητή της ανδρικής μας ομάδας Άγγελο Τσιλη …!!!
Γρήγορη και ταχεία ανάρρωση και με το καλό η επιστροφή σου στους αγωνιστικούς χώρους που τόσο μας έχεις λείψει …!!!
ΤΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΤΣΙΛΗ
Θα ήθελα να ευχαριστήσω δημόσια την ομάδα του ΦΑΙΑΚΑ η οποία έκανε το αυτονόητο για τον αθλητή της, να αναλάβει εξ ολοκλήρου τα έξοδα για την πλέον επιτυχημένη επέμβαση.
Επιτρέψτε μου να μπορώ να χρησιμοποιήσω τον όρο “αυτονόητο” διότι έχοντας παίξει στα κορυφαία σωματεία του Ελλαδικού χώρου η φροντίδα των αθλητών είναι αυτονόητη.
Ευχαριστώ τον ΦΑΙΑΚΑ λοιπόν γιατί αντέδρασε σαν μια επαγγελματική ομάδα χωρίς δεύτερες σκέψεις.
Το κάνω δημόσια όμως για να περάσω ένα μήνυμα προς την τοπική μας κοινωνία και διοίκηση. Η ομάδα του Φαίακα στάθηκε με ανιδιοτέλεια στον αθλητή της και είναι πολύ άδικο διότι η τοπική διοίκηση-κοινωνια δεν στέκεται.
Με μεγαλύτερο μερίοδο ευθύνης η τοπική κοινωνία διότι εμεις είμαστε αυτη η τοπική κοινωνία που θα εκλέξουμε θα πιέσουμε θα αιτηθούμε και θα απαιτήσουμε.
Υπάρχουν ομάδες στο νησί μας που απασχολούν εκατοντάδες αθλητές που προσπαθούν με τον δικό τους ιδρώτα να κρατηθεί ζωντανός ο αθλητισμός. Χωρίς υποδομές χωρίς καμία βοήθεια και όμως είναι εκεί και κάνουν τα αυτονόητα.
Εγώ μεγάλωσα στα γήπεδα τις Κέρκυρας και στον Φαίακα, έφυγα έκανα την δική μου αθλητική πορεία και γυρισα μετά από χρόνια στο τόπο μου. Είναι πολύ θλιβερό όμως να βλέπω τα ίδια κτίρια στην ίδια κατάσταση, τα ίδια προβλήματα στα σωματεία και τις ίδιες απαντήσεις από τους συνυπεύθυνους. Με θλίβει το γεγονός οτι σε ένα νησί με τόσους κατοίκους τα παιδιά του δεν έχουν τις αυτονόητες αθλητικές εγκαταστάσεις και τα εφόδια να ζήσουν ότι ζουν τα υπόλοιπα παιδιά της Ελλάδας.
Εάν λοιπόν εμείς η τοπική κοινωνία δεν στηρίξουμε-απαιτήσουμε το “αυτονόητο” για τα παιδιά μας, τότε δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να γκρινιάζουμε στην εκάστοτε διοίκηση.
Ελπίζω να μας απασχολήσει εξίσου (όπως μας απασχολεί το πως θα στραγγίξουμε τον τουρισμό χωρίς να λύνουμε δομικά ζητήματα) και η ποιότητα της ζωής μας στον νησί.
