Η ανδρική ομάδα χειροσφαίρισης του Φαίακα Κέρκυρας προέβη στην ακόλουθη άκρως συγκινητική και εγκωμιαστική ανακοίνωση προς τον πολύπειρο τερματοφύλακα, Ευγένιο Κουλούρη, ο οποίος την περασμένη Παρασκευή (22/5) δήλωσε στους ιθύνοντες του συλλόγου ότι αποσύρεται από την ενεργό δράση, λόγω οικογενειακών και επαγγελματικών υποχρεώσεων :
«Συγκίνηση, περηφάνια και τόσα τόσα άλλα που απλά δεν επαρκούν για να περιγράψουν την προσφορά σου σαν αθλητής και την προσωπική σου ιστορία στο Σύλλογο και στο Ελληνικό Handball Ευγένιε!!!
Πραγματικά τα πολλά λόγια περιττεύουν για έναν εκ των κορυφαίων αθλητών που έβγαλε ο Φαίακας και ο Κερκυραϊκός αθλητισμός, η επιστροφή του οποίου στο νησί σε ηλικία 27 ετών και το όραμά του ήταν η μαγιά της μετέπειτα κατακόρυφης ανάκαμψης του Συλλόγου, στις καλύτερες έως τώρα σελίδες της ιστορίας του οποίου, έβαλε ανεξίτηλα και αυτός με τη σειρά του την προσωπική του σφραγίδα.
Γεννημένος στις 31/07/1985,o ύψους 1,86μ. Ευγένιος αγωνίστηκε στη θέση του τερματοφύλακα και αποτέλεσε έναν εκ των πλέον διακεκριμένων αθλητών που βγήκαν από τα σπλάχνα του Συλλόγου μας, έχοντας ταυτόχρονα γράψει τη δική του ιστορία στο Ελληνικό Handball.
Εκτός του Φαίακα Κέρκυρας έπαιξε επίσης σε Αθηναϊκό, Δούκα, και ΑΕΚ έχοντας κατακτήσει 2 Πρωταθλήματα & 3 Κύπελλα Ελλάδος. Αγωνίστηκε στην Εθνική Ελλάδος Ανδρών από το 2007 έως το 2012, οπότε και επέστρεψε στο νησί. Έκτοτε και ως Αρχηγός, αποτέλεσε έναν εκ των πρωταγωνιστών και κύριων εκφραστών της άκρως επιτυχημένης προσπάθειας αναγέννησης του Συλλόγου μας. Αγωνίστηκε για τελευταία φορά με το καραβάκι στο στήθος στις 08/03/2020 στον εκτός έδρας αγώνα της ομάδας μας με την Πυλαία Θεσσαλονίκης. Επίσης πέραν της προσφοράς του ως αθλητής, μέγιστη ήταν και η συνεισφορά του στην υγεία των αθλητών μας, καθώς την τελευταία 8ετία ήταν ο φυσικοθεραπευτής του ιατρικού team της ομάδας μας.
Καλή συνέχεια και κάθε επιτυχία σε επαγγελματικό και προσωπικό επίπεδο με την υπέροχη οικογένειά σου Ευγένιε!!!
“O Captain! My Captain!
Our fearful trip is done…
The ship has weather’d every rack…
The prize we sought is WON…
O Captain! My Captain!… “
Walt Whitman»
