Εδώ και χρόνια, στην ΕΠΣ Κέρκυρας έχει δημιουργηθεί το Ταμείο Αλληλεγγύης Ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου, του οποίου υη αποστολή είναι διακριτή και συγκεκριμένη. Και το οποίο, όμως, δεν ανταποκρίνεται στον ρόλο του. Σε καμία περίπτωση!
Πάρα πολύ συχνά, υπήρξαν πολύ σοβαροί τραυματισμοί ποδοσφαιριστών στα κερκυραϊκά γήπεδα. Αμέτρητες οι περιπτώσεις. Οι παίκτες που χτύπησαν, πέραν του ότι αναγκάστηκαν να μείνουν για πολλούς μήνες εκτός αγωνιστικής δραστηριότητας, υποχρεώθηκαν να απέχουν και από τις δουλειές τους, ενώ πλήρωσαν οι ίδιοι τα ιατροφαρμακευτικά έξοδα, τις εξετάσεις, τις εγχειρήσεις και τις θεραπείες τους. Υπήρξε, δηλαδή, μια τρομερή οικονομική αιμορραγία! Αλλά το Ταμείο Αλληλεγγύης ήταν απών!
Πάμε στο πιο πρόσφατο παράδειγμα. Πριν από ακριβώς ένα μήνα, λίγες μέρες προτού διακοπούν τα τοπικά Πρωταθλήματα, στον αγώνα της Α’ Κατηγορίας μεταξύ Κεραυνού Αγίου Νικολάου – ΠΑΟ Κορακιάνας, είχε τραυματιστεί σοβαρά ο 16χρονος χαφ της φιλοξενούμενης ομάδας, Σπύρος Σκούρας, ο οποίος διακομίστηκε στο νοσοκομείο και κατόπιν υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση. Ορισμένα σωματεία, όπως ο Κεραυνός Αγίου Νικολάου και ο Ατρόμητος Άφρας, έσπευσαν να παράσχουν μια μικρή οικονομική βοήθεια στο άτυχο παιδί. Το Ταμείο Αλληλεγγύης, ωστόσο, παντελώς εξαφανισμένο!
Αναρωτιόμαστε, λοιπόν… Προς τι η ύπαρξη του εν λόγω Ταμείου, όταν δεν δείχνει ευαισθησία στις δύσκολες περιστάσεις; Προς τι η ύπαρξη του εν λόγω Ταμείου, αφού δεν στηρίζει τους ανθρώπους του τοπικού ποδοσφαίρου, τις στιγμές που έχουν μεγάλη ανάγκη; Πού καταλήγουν τα λεφτά που (υποτίθεται ότι) μπαίνουν στο συγκεκριμένο Ταμείο;
Σε προγενέστερη ανακοίνωση της Ένωσης, διαβάσαμε ότι η Επιτροπή του φετινού Ταμείου Αλληλεγγύης απαρτίζεται από την Νίκη Σκλαβούνου (Πρόεδρος) και τους Γιώργο Νάο, Γιάννη Μουζακίτη, Αλέξη Αλεξάκη και Σπύρο Καλούδη. Και οι απορίες που γεννιούνται είναι εύλογες… Αλήθεια, τι χρειάζονται πέντε νοματαίοι σε μια Επιτροπή που είναι πλήρως ανενεργή; Ποιο ακριβώς είναι το αντικείμενο της εργασίας τους; Μήπως η Επιτροπή συστάθηκε απλά και μόνο για τα… μάτια του κόσμου; Και ξαναρωτάμε: Τα χρήματα που συγκεντρώνονται από τους Αγώνες Αλληλεγγύης (Σούπερ Καπ) και από τους Τελικούς του Κυπέλλου, πού διάολο πηγαίνουν;
Χρόνια τώρα, η ΕΠΣΚ καλύπτεται από έναν μανδύα αδιαφάνειας. Λειτουργεί με την φιλοσοφία του «Κάνω ό,τι γουστάρω και λογαριασμό δεν δίνω». Εν προκειμένω, όμως, έχουμε να κάνουμε με προκλητική αδιαφορία και με πρωτόγνωρη αναισθησία!!!
• Άρθρο του ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΡΑΜΜΕΝΟΥ
