Ο Γιάννης Μπάνος υπηρέτησε επί σειρά ετών το κερκυραϊκό ποδόσφαιρο, ως μέλος του Δ.Σ. της ΕΠΣ Κέρκυρας. Εργάστηκε με πάθος, με ανιδιοτέλεια και αυταπάρνηση για την επίλυση των προβλημάτων και την αναβάθμιση του αθλήματος. Κατά γενική ομολογία, ήταν ένας από τους πιο επιτυχημένους παράγοντες στην ιστορία της Ένωσης, έχοντας πολυσχιδή προσφορά.
Δυστυχώς, από το Σάββατο 7 Μαρτίου ο Γιάννης δεν είναι πια αναμεσά μας. Κι «έφυγε» όντας πολύ απογοητευμένος! Είχε στεναχωρηθεί όχι μόνο από την φθίνουσα πορεία και την μιζέρια που έχει τα τελευταία χρόνια η ΕΠΣΚ, αλλά και από την τελματώδη κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το τοπικό ποδόσφαιρο, σε επίπεδο οργάνωσης, γηπεδικών υποδομών, διαιτησίας και αξιοπιστίας.
Ο Μπάνος είχε κι ένα τεράστιο παράπονο. Ως γνωστόν, ήταν εκείνος που πριν από περίπου μία 20ετία είχε πρωτοστατίσει την προσπάθεια για την εξεύρεση οικοπέδου και την κατασκευή του Αθλητικού Κέντρου της ΕΠΣ Κέρκυρας στο Κανόνι. Το συγκεκριμένο έργο έδωσε μεγάλη πνοή στο ποδόσφαιρο της Μέσης Κέρκυρας και τα οφέλη ήταν πάρα πολλά, αφού εκεί «στεγάστηκαν» πάμπολλά σωματεία, φιλοξενήθηκαν πάμπολλες διοργανώσεις κι έγιναν πάμπολλα σεμινάρια. Ωστόσο, τον Ιούνιο του 2018 η Διοίκηση του Παναγιώτη Ποζίδη παραχώρησε τις εγκαταστάσεις σε ιδιώτες, ώστε για 18 χρόνια να κάνουν ό,τι γουστάρουν, κάτι το οποίο όχι απλά ενόχλησε πολύ τον Γιάννη Μπάνο, αλλά τον εξόργισε!
Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι πριν από ενάμιση χρόνο, τον Σεπτέμβρη του 2018, το προεδρείο της ΕΠΣΚ είχε απευθύνει πρόσκληση προς τον Γιάννη, ώστε να παρεβρεθεί στο ενωσιακό γήπεδο και κατά την διάρκεια του Σούπερ Καπ μεταξύ Κρόνου Αργυράδων – ΟΦΑΜ, να τον τιμήσει για την πολυετή σημαντική προσφορά του στο κερκυραϊκό ποδόσφαιρο. Εκείνος, όμως, αρνήθηκε ασυζητητί να πάει να βραβευτεί, φανερώνοντας έτσι την έντονη πικρία του για την εκποίηση του Αθλητικού Κέντρου.
Ενδεχομένως η ΕΠΣΚ να εκδώσει κάποια συλλυπητήρια ανακοίνωση για τον χαμό του Γιάννη Μπάνου. Η Διοίκηση Ποζίδη του οφείλει πρωτίστως μια πελώρια και ειλικρινή ΣΥΓΓΝΩΜΗ για την στεναχώρια που του έδωσε, έστω κι αν πλέον είναι πάρα-πάρα πολύ αργά…
• Κείμενο: ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ
