Η διαιτησία είναι… μικρόβιο, σύμφωνα με τους ανθρώπους του χώρου. Όμως, όσο και να την αγαπάς, θα πρέπει να ξέρεις το πότε πρέπει να σταματήσεις. Θα πρέπει να αντιλαμβάνεσαι το πότε απαιτείται να αποχωρήσεις…
Ο Χρηστος Διαβάτης ασχολείται από το 2005 με το… διαιτητιλίκι. Μέχρι ενός σημείου ήταν ένας μέτριος ρέφερι. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια είναι πολύ-πολύ κακός! Οι περισσότερες (αν όχι σχεδόν όλες) οι διαιτησίες του είναι είτε προβλημαρικές, είτε απαράδεκτες, προκαλώντας την δυσαρέσκεια και την αντίδραση των σωματείων.
Τρανό παράδειγμα αποτελεί ο αγώνας της περασμένης Κυριακής ανάμεσα στον Εθνκό Περουλάδων και τον ΑΟ Βασιλάτικα, που διεξήχθη στο γήπεδο των Αυλιωτών για το Πρωτάθλημα της Β’ τοπικής Κατηγορίας κι έληξε 0-0. Όπως μας κατήγγειλαν στελέχη της γηπεδούχου ομάδας, σε δύο περιπτώσεις συγκρούστηκαν μεταξύ τους δύο ποδοσφαιριστές των Βασιλατίκων και ο Διαβάτης σφύριξε φάουλ υπέρ των Βασιλατίκων! Αυτό είναι κωμικοτραγικό! Ο άνθρωπος, πέραν της αρνητικής παρουσίας του, δεν μπορούσε καν να ξεχωρίσει τους συμπαίκτες και τους αντιπάλους! Φυσικά, όλο το γήπεδο έσκασε στα γέλια! Στο… ψιλό τον πήραν! Εάν υπήρχε τηλεοπτική κάλυψη, μια τέτοια φάση θα έκανε τον γύρο της Ελλάδας και θα περιλαμβάνονταν στα χάι λάιτς του 2020. Μάλιστα, μετά το τέλος του παιχνιδιού ο σύλλογος των Περουλάδων εξέδωσε ανακοίνωση διαμαρτυρίας για την διαιτησία.
Θα πρέπει να επισημανθεί ότι ο συγκεκριμένος ρέφερι δεν παίζει μόνο στην Β’ ΕΠΣΚ. Παίζει και στην Α1′ και την Α’ Κατηγορία. Η Επιτροπή Διαιτησίας τον έχει ψηλά στην προτίμησή της. Κύριοι Πουλημά, Κούλια και Μέριανε, θερμά συγχαρητήρια!
Ο Χρήστος Διαβάτης έχει γεννηθεί στις 8 Οκτωβρίου του 1969. Δηλαδή, είναι 50 ετών και τεσσάρων μηνών. Διαιτητικά, είναι υπερήλικας! Θα ‘πρεπε προ πολλού να τα είχε παρατήσει, δεν νομίζετε;
Αγαπητέ Χρήστο, συγγνώμη για την ενόχληση, αλλά επειδή δεν μπορούμε να σε βρούμε στο τηλέφωνο, θα θέλαμε να σου θέσουμε ορισμένα ερωτήματα. Με όλο τον σεβασμό… Γιατί δεν τα παρατάς; Γιατί δεν αποσύρεσαι; Πέρυσι διατυμπάνιζες στα γήπεδα ότι ήταν η τελευταία σου χρονιά και πως θα σταματούσες, όμως δεν το έκανες. Τι είναι αυτό που σε κρατάει ακόμη στην διαιτησία; Τις απεγνωσμένες φωνές αγανάκτησης των ομάδων δεν τις λαμβάνεις υπόψη; Μπήκες πια στα 51 σου και απορούμε για πόσο καιρό ακόμη θα σε βλέπουμε να εκτίθεσαι μέσα στους αγωνιστικούς χώρους. Μήπως σκοπεύεις να παίζεις μέχρι τα 80 σου, βαστώντας την σφυρίχτρα στο ένα χέρι και την μαγκούρα στο άλλο; Ποιος είναι ο λόγος που σε κρατάει στην διαιτησία; Αφού βλέπεις ότι πλέον δεν μπορείς, γιατί δεν κάθεσαι στο σπίτι σου; Κα αφού σου αρέσει ο χώρος της διαιτησίας, γιατί δεν γίνεσαι παρατηρητής, όπου θα μπορούσες ενδεχομένως να προσφέρεις περισσότερα;
Τέλος πάντων, ταπεινή μας άποψη είναι ότι θα πρέπει να έχεις την δύναμη και την σοφία να εγκαταλείπεις κάτι, προτού σε εγκαταλείψει εκείνο…
