Απέραντη θλίψη στο ελληνικό μπάσκετ, γενικότερα στον ελληνικό αθλητισμό και όχι μόνο, σκόρπισε η είδηση του θανάτου του Γιάννη Ιωαννίδη.
Όπως έγινε γνωστό το απόγευμα της Τετάρτης (4/10), ο σπουδαίος προπονητής και πρώην υφυπουργός αθλητισμού έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 78 ετών.
Μία από τις κορυφαίες προσωπικότητες του ελληνικού αθλητισμού, ο σπουδαίος προπονητής, ο οποίος τη δεκαετία του ’80 και του ’90, συνέδεσε το όνομά του με τις μεγάλες επιτυχίες του Άρη, του Ολυμπιακού και μετέπειτα της ΑΕΚ, αλλά και της Εθνικής Ομάδας, άφησε την τελευταία πνοή του έπειτα από μάχη με προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρούσαν τα τελευταία χρόνια.
Ο Ιωαννίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 26 Φεβρουαρίου 1945 και ασχολήθηκε από μικρός με το μπάσκετ, φτάνοντας στο σημείο να αγωνιστεί στην πρώτη ομάδα του Άρη το 1960. Η καριέρα του ως παίκτης διήρκεσε 18 χρόνια, όμως από μικρή ηλικία είχε δείξει την τάση του για την προπονητική.
Από τη φοίτησή του στη γεωπονική σχολή είχε φανερώσει την έφεσή του στην οργάνωση ομάδων και μάλιστα υπήρξε προπονητής του Εργοτέλη το 1977, χωρίς να έχει κρεμάσει ακόμη τα παπούτσια του.
Όταν ολοκλήρωσε την καριέρα του ως παίκτης, άρχισε τη σπουδαία ως προπονητής. Ο Άρης παρέμεινε η επαγγελματική στέγη του για μία σεζόν, από το 1978 μέχρι το 1979 και ακολούθησαν δύο χρόνια στη Λάρισα. Το 1980 ανέλαβε την Εθνική Ελλάδας και το 1982 άρχισε η δεύτερη και πιο επιτυχημένη θητεία της καριέρας του στον πάγκο των “κιτρίνων”.
Με ηγέτη τον Νίκο Γκάλη και με τον Παναγιώτη Γιαννάκη να προστίθεται στο ρόστερ λίγο αργότερα, η ομάδα που έχτισε ο Ιωαννίδης άλλαξε το μπάσκετ όπως το γνωρίζαμε μέχρι τότε στην Ελλάδα.
Το 1991 ο Ολυμπιακός έκανε την κίνηση ματ και τον κατέβασε από τη Θεσσαλονίκη, με τον Ιωαννίδη να χτίζει μια δεύτερη μπασκετική δυναστεία. Τέσσερα σερί πρωταθλήματα από το 1993 μέχρι το 1996, δύο τελικοί Κυπέλλου Πρωταθλητριών, μέχρι να αποχωρήσει το 1996 για την ΑΕΚ.
Στην Ένωση κατάφερε να φτάσει σε ακόμα έναν τελικό Euroleague, ενώ ακολούθησε η επιστροφή στον Ολυμπιακό για μία σεζόν και η τελευταία θητεία του ως προπονητής, στην Εθνική Ελλάδας το 2002-2003.
Η πολιτική
Από τις εκλογές του 2004 μέχρι τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 κατείχε θέση βουλευτή στην Εκλογική περιφέρεια Α΄ Θεσσαλονίκης με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και μετά τις εκλογές του 2007 διορίστηκε στη θέση του υφυπουργού Πολιτισμού, αρμόδιου για θέματα Αθλητισμού, θέση που κράτησε μέχρι τις 7 Οκτωβρίου 2009. Μετά την επανεκλογή του το 2009, άσκησε τα καθήκοντα του υπεύθυνου Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Αθλητισμού της Νέας Δημοκρατίας. Στη νέα κυβέρνηση συνεργασίας της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ που συγκροτήθηκε μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012 τοποθετήθηκε ξανά στη θέση του υφυπουργού Αθλητισμού, ως τον Ιούνιο του 2013.
Διετέλεσε μεταξύ άλλων μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων, της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Έρευνας και Τεχνολογίας, της Υποεπιτροπής για την Παρακολούθηση θεμάτων Αθλητισμού, της Διαρκούς Επιτροπής Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης & Δικαιοσύνης, της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, της Διακομματικής Επιτροπής για τη Διαμόρφωση Θεσμικού Πλαισίου Εγγυήσεων Διαφάνειας στον Αθλητισμό, καθώς και της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος.
Του έχουν απονεμηθεί πολλές διακρίσεις, από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, από ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας, από νομικά και φυσικά πρόσωπα και πλήθος άλλους φορείς. Ανάμεσα στις διακρίσεις του προεξέχουσα θέση κατέχει η βράβευση του από το Πανεπιστήμιο Αθηνών που φέρει τον τίτλο HOMO HELLENICUS. Ο τιμητικός αυτός τίτλος απονέμεται σε προσωπικότητες από όλο τον κόσμο που υπηρέτησαν με το έργο και τη ζωή τους τις Αξίες του Ελληνισμού, καθώς και σε υψηλά πολιτικά πρόσωπα και αρχηγούς κρατών, όπως στον Τάσο Παπαδόπουλο, στον Βλαντιμίρ Πούτιν και στον Νικολά Σαρκοζί.
